Een indrukwekkend afscheid

Een indrukwekkend afscheid

Muziek kan zo helend zijn! Deel muziek, zing en dans, beweeg en wees stil. Daar waar muziek is, is contact!
Daar loop ik door de lange gangen, de gangen waar ik elke twee maand loop. In mijn ene hand mijn muziekdoosje en mijn andere hand is vrij om soms met iemand mee te lopen, om iemand een hand te reiken of om op de deuren te kloppen van de kamers waar de diep dementerende ouderen hun dagen doorbrengen.
En toen klopte ik op de deur van een meneer die altijd iets te vertellen had. Daar waar hij een jaar geleden nog vol overgave uit volle borst Mijn Sarie Marais meezong, zag ik nu een bijna volle kamer met in het midden dezelfde man, stervende.
Het moment dat ik binnenkwam was indrukwekkend! De jongste dochter van deze meneer hoopte al dat ik nog zou komen, juist in deze laatste dagen! Ze huilde van geluk.
Ze was zo blij dat haar vader dit nog zou kunnen horen, voelen.
Ik voelde me diepgeraakt! En ik was ineens een klein onderdeel in dit intieme afscheid. Ik twijfelde nog even of ik hier wel mocht zijn. Een familie dat afscheid neemt in stilte, in rust, in liefdevolle aandacht voor elkaar.
De dochters en vrouw pakten me even vast en vertelden me dat ze heel graag wilden dat ik kwam zingen, net als anders. Ze wilden heel graag dat ik bleef en zong!
En daar zat ik tussen deze familie rondom het bed van hun stervende dierbare man en vader.  Dit keer zong ik, niet met meneer, niet alleen, maar zong ik samen met zijn vrouw en dochters. Wat een intense gebeurtenis, al zingend in liefdevol contact. Dit was werkelijk een indrukwekkend afscheid!

2 thoughts on “Een indrukwekkend afscheid

  1. Jij, prachtig mens, wat mooi dat je dit voor die familie hebt kunnen doen, jij bent bijzonder, blijf zoals je bent, chapeau en dikke knuffel, Jeanine.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *