onderzoek de vingers die naar jezelf wijzen

onderzoek de vingers die naar jezelf wijzen

Oordelen: De mens oordeelt over alles wat hij ziet. Op deze manier vormen we onze mening over de wereld. We vormen onze kijk op situaties. Wat past wel bij mij, en wat niet? Het oordelen laat eigenlijk zien wat je standpunt is en waar je voor kiest.
Wanneer een oordeel een veroordeling wordt: Het zit ook in de mens om hun eigen oordeel te delen met anderen, om het oordeel wat scherper te maken, verhalen te verwoorden vanuit hun eigen emotie en andere mensen te overtuigen van hun oordeel. In veel gevallen wordt het ook nog een beetje aangedikt of iets erger gemaakt. Dit is het moment dat je oordeel een veroordeling gaat worden. Dit is precies wat ik bespreekbaar wil maken. Het komt zoveel voor! Ik zie het in de praktijk en in mijn dagelijkse leven.
Onterecht: Ik geloof dat zo’n veroordeling altijd onterecht is. We kennen namelijk nooit het complete verhaal, je kent niet de oorsprong of de waarheid. Op de momenten dat je het wel denkt te weten, weet je het mijns inzien nog niet.  Begrijp goed, ”een mens en zijn levensweg” is daarvoor veel te ingewikkeld.
Waarom: Veel cliënten zijn er tijdens de dans- en stemtherapiesessies achter gekomen dat ze anderen veroordelen om de ander te vergelijken met zichzelf. In de meeste gevallen gebeurt dit als ze zelf niet lekker in hun vel zitten. Voor even hebben ze het  idee dat ze groeien, dat ze zich weer fijner voelen. Want als de ander namelijk verkeerd is… ben jij natuurlijk beter. Als de ander fouten heeft gemaakt heb jij het gelukkig goed gedaan! Het geeft je kortdurend een beter gevoel over jezelf.  Maar waar de cliënten ook achter kwamen, is dat dit fijne gevoel eigenlijk een illusie is. Je kunt jouw ‘rotgevoel’ niet oplossen door te wijzen naar een ander. Het moment dat de cliënten dit beseffen, hun gedrag gaan doorzien, komt vaak als donderslag! Ze voelen zich beschaamd en durven eigenlijk niet te vertellen dat dit gebeurt. Na de eerste schaamte komt er vrijwel direct een gevoel van verlichting/bevrijding.  Ik herken dit zelf maar al te goed!
En jij? Ga eens bij jezelf na, heb jij deze week nog iemand anders veroordeeld? Zo ja, jammer, want het kost je onnodig veel energie!    Je richt je aandacht namelijk op de ander en op negatieve energie. Wanneer je bezig bent met de tekortkomingen van een ander heb je helemaal geen ruimte om je te richten op jezelf, op je groei en op je positiviteit.
Positiviteit maakt je gelukkiger, je ontwikkeld een zachtere persoonlijkheid en straalt respect uit naar anderen. Door niet te veroordelen schep je stilte in je geest. Dit kun je leren!
Wil jij ook de stap nemen om bewuster te worden? Leren leven zonder anderen te veroordelen? 
– Leer te leven in neutraliteit. Geef geen energie aan veroordeling. Laat alles zijn zoals het is.
– Richt je aandacht eens bewust op het goede van de mens ( je collega werkt misschien wel erg langzaam, maar hij is heel nauwkeurig)
– Richt je eens op de gelijkenissen in plaats van op de verschillen. We zijn allemaal mensen van vlees en bloed. Allemaal met onze            eigen behoeftes en verlangens!
– Sta meer stil bij jezelf. Wat maakt je blij, wat maakt je verdrietig en wat maakt je boos. Dit kan in sommige gevallen best zeer doen,    want je gaat door je eigen pijnen heen. Maar hoe meer jij je naar binnen richt, hoe dichter je bij je zelf en zelfvertrouwen komt. De kunst is om te leren omgaan met deze diepe emoties. Eerlijk kijken naar jezelf, het onderkennen en ervaren. Je leert jezelf  kennen en hoeft dus niet meer met een vinger te wijzen naar een ander. Je gaat de drie vingers onderzoeken die al die tijd naar jezelf  hebben gewezen.
Last but not least: Om helemaal duidelijk te zijn. Een veroordeling is in bepaalde gevallen natuurlijk een must. Denk hierbij aan geweld of machtsmisbruik. Maar dat zou weer een ander verhaal zijn.

3 thoughts on “onderzoek de vingers die naar jezelf wijzen

  1. De ontembare drang om mensen méér te willen meegeven:
    om hen zingend en dansend (lees: bevrijdend) hun eigen leven te be-LEEF-en.
    Vanuit de ervaring dat je weet hoe moeilijk dat is

  2. 1. Met de bovenstaande tekst ben ik het zeker wel mee eens, dat je nooit zomaar een ander mag veroordelen. Natuurlijk is het wel goed om altijd naar je gevoel te blijven luisteren en naar je intuitie, die moet je zeker niet vergeten. Maar als je eenmaal een oordeel hebt, probeer dan eerst met feiten na te gaan hoe het werkelijk zit wat je waarneemt. Dan hoef je al helemaal niet een ander hard te beoordelen, wat voor de ander weer erg pijnlijk soms kan zijn.
    Natuurlijk hebben we allemaal een oordeel over bepaalde dingen die gevoelig voor ons liggen, ik denk ook dat dat in zekere mate gezond is omdat dat ook je persoonlijkheid voor een groot deel vormt. Zolang de ander er maar geen schade van ondervind, of we hoeven het de ander niet per se laten merken op pijnlijke manier. Want we worden allemaal gemaakt met goede en slechte eigenschappen, met positieve en negatieve dingen die we meemaken, een gezonde sterke mening en naar je gevoel luisteren kan ons sterken en ons met dingen leren omgaan.
    Maar vooral als iemand die jij beoordeeld niks onaardigs of slechts heeft gedaan en diegene gewoon liefdevolle intenties heeft naar de buitenwereld, hoor je al helemaal niet te oordelen over die ander.
    2. En inderdaad, met machtsmisbruik (oftewel narcistisch misbruik) ligt het echt andersom wat betreft oordelen over de dader, die bewust anderen kapot maakt. Zo ben ik door een familielid zwaar gekleineerd waar anderen bij waren zelfs, en zowiezo door haar altijd (ze is ook nog ruim 20 jaar ouder), je raakt dan blijvend wantrouwend naar iedereen, en geisoleerd, en kan je daardoor niet meer ontwikkelen. Van iedereen raak je vervreemd door het machtsmisbruik.
    Doordat er veel misbruikte macht over je wordt uitgeoefend, lukt het juist helemaal niet meer om over wat dan ook een maar een bescheiden normale mening te hebben na verloop van tijd, laat staan een oordeel, en al helemaal geen veroordelen, je wordt compleet apatisch en getraumatiseerd juist.
    Door dit gedrag die een slachtoffer laat zien ligt machtsmisbruik door anderen constant op de loer, waar je ook bent, omdat je niks meer te vertellen hebt aan mensen, omdat je niet meer weet wat je over alles in het leven moet denken en vooral moet vinden, door trauma wat deze mensen je aanbrengen. Ook weet je niet meer hoe iemand normaal met je om hoort te gaan, waardoor er makkelijk met je te sollen valt, omdat je geen grenzen laat merken. Je beseft totaal niet waar en welke grens je zou moeten trekken.
    Slachtoffers van machtsmisbruik of narcistisch misbruik moeten na de contactbreuk met de dader in het begin, JUIST, sterk leren oordelen en een zeer sterkte mening vormen en constante grenzen aangeven, en vooral van zich afbijten (zowel emotioneel, fysiek, mentaal en spiritueel), dit om ruimte te creeren voor veel zelfvertrouwen en levens-initiatief te ontwikkelen.
    Hierbij bedoel ik dat slachtoffers het volle recht hebben om mensen te vertrouwen of juist sterk te wantrouwen, hierdoor leert het slachtoffer eigen grenzen en een eigen wil en opkomen voor zichzelf (eigenlijk opnieuw doormaken wat kleine kinderen leren als ze 3 tot 5 zijn, maar dan nu na trauma). En slachtoffers hebben alle recht om alles wat gevaar voor nieuw misbruik zou kunnen zijn, sterk te veroordelen, en vermoedelijk nieuw machtsmisbruik door anderen, mogem ze ook fysiek verlaten .
    Ook om ruimte te maken om je trauma’s te verwerken, dan heb je die periode alle recht om sterk te oordelen, na het jarenlange lange onrecht dat is aangedaan en opgebouwde woede. Nu ben ik vrij extravert, maar dit geldt vooral voor hele introverte mensen die slachtoffer van misbruik zijn, dat ze vooral een sterkere ruggengraat en mening mogen tonen, en hebben daar ook alle recht op. En vooral leren uit de macht van misbruikers te komen, waar je constant waar dan ook vatbaar voor bent, als je nog kwetsbaar bent en de wereld nog niet kan hanteren. Na het verwerken van trauma en machtmisbruik ervaringen is het wel weer belangrijk om zuiverder te kijken naar de wereld en neutraler te staan, wel goed eigen grenzen aangeven dan en voor jezelf en jou leven kiezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *